26 Avr 2009 - 23:37:17
Cunfessione d'una zitella - TITO
Cunfessione d'una zitella...
Di u nostru primu ghjornu
Quand’ intricciavamu u sguardu
Senza pensà à l’intornu
A fighjassi per a prima volta
A cosa paria disciolta...
Ciò chì s’hè passatu in mè
Era un viotu cumplettu
Tremuleghji à ùn più pudè
Chì ribumbavanu in pettu
Paura di cappià u sguardu
Di perde u toiu nettu...
Un sintim’assai stranu
Intrà paura è brama
Venuta da cusì luntanu
L’aghju intesa sta chjama
U giracapu s’affacca
E u core s’imbalsama
Aghju avutu a paura
Di quessu sintimu novu
Chì mi purtava à l’altura
Senz’arricammi u ghjovu
A paura di sunnià
Essend’in a realità
Persa nentru à i to ochji
Eu ùn possu più pensà
A rasgiò hè in ghjinochji
Un possu riflett’o parlà
Mi vene à crede guas’à dì
Chì ùn ci hè nunda à spiecà
U tempu vogliu fà piantà
Quand’eu sò vicinu à tè
Di chè dumane ne serà
Eu ùn la possu sapè
Ma u to sguardu mi sà purtà
E s’incatena ormai in mè.
Ti vulerebbe ringrazià
Pè fammi vede ogni ghjornu
Chì a vita chjama à campà
Incù surrisi à l’intornu
Fend’in una primavera
Rinnasce quella ch’o era…
E megliu ùn si pò avè
Quand’ogni male ferma ciattu
Cun benestà è cun piacè
Cun mè n’ai signatu pattu
O caru, sai leghj’in mè
Cume nim’ùn l’hà mai fattu
Eo ùn ne vecu stantu
Sè tù voli a verità
Simu noi ùn hè tantu
Ma stran’hè a realità
Ci aghju intesu in u nostru cantu
Un sintimu d’eternità…
Un suggiornu cusì chjaru
U core s’apr’è si cunfessa
Sò quì è ti tengu caru
Un ti scurdà mai di quessa…
Syndication